Eljero Elia uit Laak Noord

"Gelukkig was daar Elia, die zijn bal opende met een passeerbeweging die hij had meegenomen van de straat en die zelfs in slow-motion nog snel ging." lezen we in De Volkskrant van dinsdag in een artikel onder de kop: "Als de Grote Drie falen, is daar nog Elia". Eljero Elia is op het internationale podium doorgedrongen als een grote voetbalster. En Eljero Elia komt uit Laak Noord. Laak Noord was zijn straat! 

De kop in De Volkskrant liegt er niet om. Poëzie en theologie ineen. Elia is misschien wel de grootste profeet uit het Oude Testament, het deel van de bijbel dat Joden en Christenen delen. De Grote Drie verwijst naar het Nieuwe Testament dat het Bijbelboek van de Christenen is met de Heilige Drieëenheid van het Christendom: God, Jezus Christus en De Heilige Geest (even om het geheugen op te frissen: Met Kerstmis werd Jezus geboren, het is - zeg maar - Zijn verjaardag. Op Goede Vrijdag werd Hij aan het Kruis gehangen, het is - zeg maar - Zijn sterfdag. Drie dagen later 'stond Hij uit de dode op'! Hij werd weer levend. Dat is Pasen. Met Hemelvaart stijgt Hij op naar de Hemel en met Pinksteren daalt De Heilige Geest weer neer over de aarde). Zo'n krantenbericht zegt dus wel even iets! Vergeet Elia niet, vergeet het Oude Testament niet. Want als het Nieuwe testament faalt, is daar nog het Oude Testament. En deze fantastische voetballer uit Laak Noord weet De Volkskrant tot deze uitspraak te verleiden.

De prachtige foto die ik zag (ik krijg de tekst er niet uitgeknipt) is uit de NRC maar de Volkskrant liet dezelfde foto zien. Je ziet de kracht van Eljero. Hij heeft het op de straten van Laak Noord (en op het Ketelveld) geleerd. De foto laat maar één ding zien: dáár gaat Elia naartoe.

Op die manier wordt voetbal een prachtig spel. De verdedigers om hem heen hebben het hoofd al in de schoot geworpen: de een letterlijk, van de ander kan je het van zijn gezicht aflezen.

En Elia?

In de geschiedenisboekjes komen profeten eigenlijk niet voor. Zij gaan over de ‘echte’ geschiedenis, de canon. Belangrijke feiten, gestold in geschiedenis. Maar het Oude Testament is geen geschiedenis. De tegenkrachten die niet in de geschiedenisboekjes zijn terug te vinden, zijn daarin minstens even belangrijk. Profeten zoals Elia behoren daarom niet tot de geschiedenis. Zij staan tegenover de koningen en hun snoeverij, zij maken hen uit voor nietsnutten. Zij leven in de woestijn en eten sprinkhanen want zij worden uitgestoten, maar zij gaan door. Het is hun roeping. God heeft hen geroepen en God staat aan hun kant. Met Zijn steun kunnen ze het machtsmisbruik van de koning aan de kaak stellen.

In de hele geschiedenis van het Westen zien we dat de macht voortdurend ter discussie wordt gesteld. Altijd zijn er tegenkrachten. De wortels voor deze dynamiek liggen mede in het verhaal van de profeten van het Oude Testament. Het rechtvaardigt degenen die zich geroepen voelen om in verweer te gaan. En in de kop van de Volkskrant zien we het weer terug. De koppenzetter kende de bijbelverhalen nog. En Hij zet Eljero uit Laak Noord neer in dit bredere perspectief.